Hayatın bir simülasyonudur sinema... Kimilerine göre en az hayatın kendisi kadar gerçektir. Gerçek ise tek bir şeye muhtaçtır; belleğe.. Unutulmuş bir gerçek, gerçek olmaktan çıkar. Sinema işte tam bu noktada yeniden karşımıza çıkar, geçeğin yeniden kurgulanmış bir kaydıdır çünkü o. Sinemanın, Lumière kardeşlerin tren görüntüleri kaydı ile başladığı var sayılan tarihi, kendi 100 yılı aşkın ömründen çok daha uzun bir zaman dilimini projekte eder. Kimi zaman tarihsel bir film bizi milattan öncesine kimi zamansa bir bilim-kurgu yarının dünyasına götürür. Stanley Kubrick'in "2001 A Space Odyssey" filmi bu iddiaya en iyi kanıtlardan biri olsa gerek: Evrimin çok erken aşamalarında alet kullanan canlıların görüntüleriyle başlayan film, insanoğlu tarafından keşfedilen bir uzayın derinliklerinde son bulur. Kamera kaydeder, hayat belgelenir.

Gelişkin bir zeka ile büyük bir emeğin birleştiği sporlardan biri. Oysa karşılıklı oturmuş, bir yandan sohbet eden iki yetişkin için, kimin kazanacağının, kimin "daha iyi" olduğunun hiçbir önemi yoktur. Bütün oyunlar büyülüdür. Ve bugün ister sporcu ister izleyici olun, hemen her spor dalına karşı duyulan tutkunun arkasında da oyundan kalma bu büyü yatar. Belki de bu yüzden her spor dalı, oyuna ne kadar benziyorsa o kadar büyülüdür. Bowling de spor ile oyun kavramlarının birbirine karıştığı etkinliklerden. İzleyici koltuğundayken pek çoklarının anlamakta güçlük çekeceği, ancak o topu elinize aldığınızda, kukalara doğru yuvarladığınızda, kötü bir fırlatıştan, ya doğru zamanda gelen bir 'strike'tan sonra keşfedilebilecek bir sihri var bowlingin.
Önce televizyon dizilerinde ve filmlerde görmeye başladık bowlingi. Oynayanlar arasındaki tutkulu yarışı şaşkınlıkla izledik. Çantadan çıkarılan özel bir topunu parmakların ucundan kukalara doğru fırlatılmasından sonraki kısa fakat heyecanlı bekleyiş, doğu bir atıştan sonra gözlerdeki mağrur ifade; kötü giden topun yarattığı hayal kırıklığı... Evet, evet... Tüm bunları anlayabilmek için bowling topunu en az bir kere ele almak şarttı.
Sessiz sedasız geldi bowling. Geldi ve önce İstanbul'a sonra da birçok büyük kente yerleşti. Sosyal yaşamın bir parçası olup çıkıverdi; öyle ki artık bir federasyonu, kayıtlı sporcuları, turnuvaları var. 1986 yılında açılan ilk salon büyük ilgi görmüştü. Özellikle alışveriş merkezlerinde art arda yeni salonların açılmasıyla birlikte 1995 yılından itibaren bowling de federasyon bünyesine alındı.

5000 yıl önce
Bakmayın siz günümüzde konforlu salonlarda oynandığına bowlingin. Oyunun tarihi o kadar eskilere dayanıyor ki... 1930'lu yıllarda eski Mısır medeniyetini gün ışığına çıkartmak için yapılan kazılarda karşımıza çıkıyor bowling. İngiliz antropolog Sir Flinders Petrie'nin kazı yaptığı bir çocuk mezarında bulduğu oyun malzemeleri, neredeyse bugünkü oyunun temelini oluşturuyor. Mermerden yapılmış yarım daire şeklinde bir zeminin üzerine koyulan 10 adet kuka ve onları devirmek için taştan yapılmış toplar. En az beş bin yıl öncesine ait bu buluntular, bowling tarihi açısından büyük önem taşıyor.

Pek çok modern spor dalı gibi, bowling de günümüze gelinceye kadar birçok aşamadan, değişimden geçmiş. Kimi zaman eğlencenin kimi zaman da inancın sembolü olmuş bowling. Eski Polenezyalılar atış noktasından 60 fit uzağa koydukları kukaları devirmeye çalışırlarmış. İlginçtir, bugünkü oyunda da kukalar aynı mesafeye diziliyor.
Almanya'da 3. yüzyılda bazı kiliselerin cemaatleri günahlarından ne kadar arındıklarını anlamak için tahtadan dokuz kukayı devirmeye çalışırlardı. Kukaların hepsini devirenlerin günahlarından kurtulduğu var sayılırdı. İngiltere Kralı III. Edward zamanında askerler arasında bowling o denli sevilmiş ve yaygınlaşmıştı ki askerler talim yapmak yerine bowling oynamayı tercih eder hale gelmişlerdi. Bunun üzere kral, oyunu yasakladı. İngiltere'de bowling, yeniden yasallaşmak için VII. Henry'nin tahta geçmesini beklemek zorunda kalmıştı. Kendisi de iyi bir bowling oyuncusu olan VII. Henry, bir anlamda bu sporu dünyaya kazandıran isim olarak kabul ediyor.

Göçmenlerin valizinde
Amerika kıtasının keşfinden sonra İngiltere'den yeni kıtaya giden göçmenler, valizlerine bowling toplarını ve kukaları koymayı da ihmal etmemişlerdi. Nitekim, kukaların açık havadan salonlara taşınması da Amerika'da gerçekleşti. Oyun ilk kez New York'ta 1840 senesinde açılan bir salonla kapalı alana taşındı. Amerika'yı baştan başa fethetmesi uzun sürmeyen bowling, tüm dünyaya da bu ülkeden yayıldı.
Ülkemizde de artık her yıl pek çok bowling turnuvası düzenleniyor. Bowlinge profesyonel bir spor dalı gözüyle bakanların sayısı giderek artıyor. Bowling bir yandan profesyonelleşirken bir yandan da bir oyun olarak sihrini korumaya devam ediyor. Acaba bu sihrin iksirini toplarının cıvıl cıvıl renklerinde mi aramalı? Ya da oyunun doğasındaki tatlı rekabete mi? Siz ne dersiniz, yoksa oyun sırasındaki tatlı sohbette mi?